Σατανική νοοτροπία


Τήν Τρίτη 20 Ὀκτωβρίου 2020 πραγματοποιήθηκε στή Ρώμη διαθρησκει­ακή συνάντηση μέ θέμα: «Κανένας δέν σώζεται μόνος του - Ἀδελφοσύνη καί Εἰ­ρήνη». Στή συνάντηση αὐτή, ἡ ὁ­ποία ὀργανώθηκε ἀπό τήν Κοινότητα Sant’ Egidio, πλήν τοῦ πάπα Φραγκίσκου ἔ­λαβαν μέρος καί συμπροσευχήθηκαν γιά τήν εἰρήνη ὁ οἰκ. πα­τριάρχης κ. Βαρθολομαῖος καθώς καί ἄλ­λοι ὀρθόδοξοι ἐπίσκοποι, Ἑβραῖοι, Βου­­διστές, Σίχ, Ἰνδουιστές καί Μου­σουλ­μάνοι. Βέβαια ὅτι οἱ ἐκδηλώσεις αὐτές, πού εἶναι πλέον τῆς μόδας, ἔ­χουν καθαρά συγκρητιστικό καί οὐμανιστικό χαρακτήρα, καί προωθοῦν τήν ἰδέα τῆς παν­θρησκείας, δέν ἀπαιτεῖται πολλή σκέψη γιά νά τό καταλάβει κανείς. Ἐ­μεῖς ὅμως πού κατέχουμε τήν ὀρθόδοξη χριστιανική πίστη καί ὁμολογοῦμε ὅτι εἶναι ἡ μόνη ἀλήθεια, πῶς συμβιβαζόμαστε μ’ αὐτή τή σατανική νοοτροπία; Δέν δεχόμαστε ὅτι «πάντες οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν δαιμόνια» (Ψα 95,5); Καί δέν γιορτάζουμε τή μνήμη τόσων ἁ­γίων πού ἀντιτάχθηκαν σθεναρά στήν αἵρεση τοῦ Παπισμοῦ; Θά νοθεύσουμε τή μοναδική ἐλπίδα τοῦ κόσμου γιά ἕνα γραμμάριο κίβδηλης ἀνθρώπινης καταξίωσης; Καί νομίζουμε ὅτι ἔτσι ὑπη­ρετοῦμε τήν ἀγάπη καί τήν εἰρήνη;

Τρία βδελυρά ἐγκλήματα


Ἄν θέλουμε νά κερδίσουμε κάτι ὠ­φέλιμο ἀπό τήν πανδημία τοῦ covid-19, ὥστε νά γίνουμε σοφότεροι, εἶναι ἀνάγκη νά ἐγκύψουμε στούς λόγους πού τήν προκάλεσαν. Οἱ χριστιανοί ἀν­τιλαμβανόμαστε πολύ καλά ὅτι ὁ δυτι­κός προπάντων ἄνθρωπος ὅσο ποτέ ἄλλοτε «παρασυνεβλήθη τοῖς κτήνεσι τοῖς ἀνοήτοις καὶ ὡμοιώθη αὐτοῖς» (Ψα 48,21). Ἔγινε «σάρξ» (βλ. Γέ 6,3), ἕνα κομμάτι κρέας, ἐντελῶς ἀνίκανος νά ὑ­ψωθεῖ στόν οὐρανό. Παραδόθηκε στήν ἀλαζονεία του ὅτι εἶναι θεός, καί εὐλό­γησε τήν ἁμαρτία του. Ἀρνήθηκε τόν ἅγιο νόμο τοῦ Κυρίου καί ἀντ’ αὐτοῦ θεσμοθέτησε τρία βδελυρά ἐγκλήματα: τή διαστροφή τῆς ἀνθρώπινης φύσης (ὁμοφυλοφιλία, σύγχυση φύλων κ.ἄ.), τή στυγνή ἐκμετάλλευση τῶν ὑπανά­πτυκτων λαῶν γιά νά οἰκοδομεῖ μέ τό αἷμα τους τόν περίφημο «πολιτισμό» του, καί τίς ἐκτρώσεις. Οἱ ἐκτρώσεις ἰδίως βάφουν τόν πλανήτη μας κάθε χρόνο μέ τά αἵματα ἑκατομμυρίων ἀθώων βρεφῶν πού ἐκτελοῦν ψυχρά ἀσυν­είδητοι γονεῖς καί γιατροί. Καί μόνο γι’ αὐτή τή θηριωδία ἀξίζει, ὅπως ἔλεγε ὁ μακαριστός π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρό­πουλος, νά παραδοθεῖ ἡ γῆ σέ πυρηνι­κό ὄλεθρο. «Τὰ γὰρ ὀψώνια τῆς ἁμαρ­τίας θάνατος» (Ρω 6,23). Ἄν δέν μετα­νοήσουμε, δέν χρειάζεται νά εἴμαστε προφῆτες γιά νά προβλέψουμε ὅτι θά ἀκολουθήσουν πολύ πιό φοβερές συμ­φορές ἀπό τήν πανδημία πού μᾶς τάραξε.

Δέν πᾶμε καλά!


Εἶναι πλέον φανερό. Δέν εἶναι οὔτε θέμα προληπτικῆς ἰατρικῆς οὔτε θέμα προστασίας τῆς ὑγείας τό κλείσιμο τῶν ναῶν στήν Ἑλλάδα. Ἐνῶ σέ ἄλλες χῶρες ἤδη ἔχουν ἀνοίξει καί σέ ἄλλες δέν ἔκλεισαν καθόλου, στήν Ἑλλάδα οἱ κρατικές ἀρχές μέ τή στάση τους δίδουν ἔννομη πρόφαση σέ πάσης φύσεως ἐμπαθεῖς καί θρασύδειλους νά ξεβράσουν τό ἀντιεκκλησιαστικό μίσος τους μέ ἀνώνυμες και ἀνεύθυνες καταγγελίες. Ἐπιπροσθέτως ὁ ἀπαγορευτικός κλοιός τῶν ἀστυνομικῶν στούς ναούς παραπέμπει σέ ἄθεα ὁλοκληρωτικά καθεστῶτα πού μεσουρανοῦσαν τόν προηγούμενο αἰώνα. Καί τό χειρότερο ὅλων, ἡ ἀνάρμοστη καί ἀσεβής ἀναφορά στό ὕψιστο τῶν Μυστηρίων τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Ἄσχετοι παντελῶς μέ τήν πίστη καί τήν ἐκκλησιαστική πράξη ἀποφαίνονται ὡς εἰδήμονες καί λίγο-πολύ φτάνουν νά ποι­νικοποιοῦν τή συμμετοχή στό μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας. Τί συμβαίνει στήν Ἑλλάδα; Μοιάζει νά παραλογιζόμαστε. Εἶναι ρατσισμός καί εἶσαι ὑπόλογος στόν νόμο ἄν μιλήσεις π.χ. κατά τῆς ὁμοφυλοφιλίας, ἐνῶ τό νά καταφέρεσαι ἐναντίον ὁσίων καί ἱερῶν εἶναι δεῖγμα ὑψηλῆς εὐθύνης γιά τή δημόσια ὑγεία. Πᾶμε καλά;

Ἀπό δήμαρχος...


Ἀπό δήμαρχος ἔγινε ἐθελοντικά... ὁδηγός ΕΚΑΒ καί τραυματιοφορέας ὁ δήμαρχος τῆς Ἁλοννήσου. Ἦταν ἀνάγκη νά διακομισθεῖ στό νοσοκομεῖο τοῦ Βόλου ἕνας 83χρονος ἀσθενής μέ covid-19, ἀλλά δέν ὑπῆρχε τή συγκεκριμένη ὥρα ὁδηγός στό ΕΚΑΒ. Τό ἐπεῖ­γον τῆς ὑπόθεσης ἀλλά καί ἡ ἀνθρωπιά τοῦ δημάρχου τόν ἔκαναν νά παραβλέψει τήν ἐπικινδυνότητα καί νά κάνει ὅ,τι τοῦ ὑ­παγόρευε ἡ συν­είδησή του. Καί δέν ἦταν ἡ πρώτη φο­ρά. Συχνά βρί­σκεται σέ ἔκτακτα περιστατικά ὡς ὁδηγός τοῦ ΕΚΑΒ, καθώς ὑπάρχει ἔλ­- λειψη προσωπικοῦ στό ἀγροτικό Ἰα­τρεῖο τοῦ νησιοῦ. Ἄλλωστε ὁ ἀληθινός ἄρχοντας, αὐτός πού μπορεῖ νά εἶναι πραγματικά πρῶτος στήν καρδιά τῶν ἀνθρώπων καί στά μάτια τοῦ Θεοῦ, εἶ­ναι, κα­τά τόν λόγο τοῦ Κυρίου, ὁ «πάν­των διάκονος» (Μρ 9,35).