Ὤ, πόσα ἀλιβάνιστα κορμιά

στήν ἀγκαλιά σου, Μικρασία, εἶναι κρυμμένα!

Δέν ἐπροκάμαμε

νά σταυρώσουμε οὔτε δυό κλαδιά,

στούς τάφους σου σημάδια ἁγιασμένα.

Μά θάψαν οἱ γονιοί μας εἰκονίσματα

ἐχθρός κακός νά μήν τούς τά συλήσει.

Καί στούς ναούς, πού ἔχεις μές στά σπλάγχνα σου,

δέν ἔχει τό τρισάγιο σταματήσει.

Κασταμονή, Σινώπη καί Μελᾶ,

στά βράχια σας προσμένει ἡ Παναγιά!

Καί ὁ ἀετός ἐκεῖ στήν Τραπεζούντα

ἀναζητᾶ τή λευτεριά.

Παπάδες, δάσκαλοι, μιά λαϊκή στρατιά!

Σεμνοί ἱεράρχες πού σᾶς ἔχουν λησμονήσει!

Γιά μᾶς τοῦ 20οῦ αἰώνα τή γενιά

ἡ ἱστορία σας δέν ἔχει ἀκόμα κλείσει.

Ναί, ζῆτε! Καί τό αἷμα σας κυλᾶ

στίς φλέβες μας, ἀθάνατοι γονιοί μας.

Σᾶς ἀνασταίνουμε σέ κάθε ἐκκλησιά,

κρατώντας τήν εὐσέβεια τῆς φυλῆς μας.

                                                  Δ.Δ.