10 ΜΑΪΟΥ_Γιά νά 'ρθει ἡ "ἄνοιξη" στήν Κύπρο
  Ξημέρωμα τῆς 10ης Μαΐου τοῦ 1956. Μιά κραυγή-ἐγερτήριο σάλπισμα σχίζει τή νεκρική σιγή τῶν Κεντρικῶν Φυλακῶν τῆς Λευκωσίας· «῎Ε, παιδιά, παίρνουν τους! ῞Ολοι μαζί τόν ῞Υμνο! Προσοχή!».
 Τά ὑγρά, παγερά κελλιά τῶν πολιτικῶν κρατουμένων, τῶν μελῶν τῆς Ε.Ο.Κ.Α., ἐκεῖνο τό μαγιάτικο χάραμα γίνονται ἀντηχεῖα τῆς λιονταρόψυχης κυπριακῆς νεολαίας. ῾Ο ἐθνικός μας ὕμνος ἀντιλαλεῖ περήφανα ἀπό τά διακόσια καί πλέον στόματα τῶν κρατουμένων ἀγωνιστῶν· κάνει τά θεμέλια τῆς στυγερῆς ἀγγλικῆς αὐτοκρατορίας νά τρίζουν· «Σέ γνωρίζω ἀπό τήν κόψη...».
 «Στό καλό λεβέντες! Λευτεριά στήν Κύπρο μας!» ᾿Από κεῖ καί πέρα ἡ ἀγχόνη ἑτοιμασμένη ἀπό τήν ἀπάνθρωπη θηριωδία τῶν κατακτητῶν μεταβάλλει τούς θνητούς ἥρωες σέ ἀθάνατα πρότυπα αὐτοθυσίας. ᾿Ανδρέας Δημητρίου, ἐτῶν 22· Μιχάλης Καραολῆς, ἐτῶν 23. ῏Ηταν οἱ πρῶτοι... ῾Η καταδίκη τους εἰς θάνατον δι᾿ ἀπαγχονισμοῦ -ἐπειδή τόλμησαν νά ἀγωνιστοῦν γιά τήν ἀπελευθέρωση τῆς πατρίδας τους- συγκλόνισε τήν παγκόσμια κοινή γνώμη. Κι ὅμως κανένα διάβημα δέν κατάφερε νά ἀλλάξει τήν ἀπόφαση τοῦ ἀδίστακτου ἄγγλου κυβερνήτη Χάρντιγκ. ῎Ετσι φέρονται πάντα ὅσοι ἄδικα τυραννοῦν τούς λαούς. Τρέμουν τήν ὥρα πού τό φουσκωμένο ἀπό τήν ἀδικία ποτάμι τῆς ὀργῆς θά τούς παρασύρει στόν ἀφανισμό, καί  πανικόβλητοι σκορποῦν ἀνελέητα τό θάνατο.
 Στήν ἀγχόνη τῶν Κεντρικῶν Φυλακῶν Λευκωσίας ξετυλίχτηκαν σκηνές ἄφθαστου ἡρωισμοῦ μέσα στά τέσσερα χρόνια τοῦ ἀγώνα, καθώς ἄλλοι ἑπτά ἀκολούθησαν τούς πρώτους· ᾿Ανδρέας Ζάκος, ᾿Ιάκωβος Πατάτσος, Χαρίλαος Μιχαήλ, ᾿Ανδρέας Παναγίδης, Μιχαήλ Κουτσόφτας, Στέλιος Μαυρομάτης, Εὐαγόρας Παλληκαρίδης. ῞Ολοι τους πρωτάνθιστα λουλούδια τῆς κυπριακῆς νεολαίας ποτισμένα μέ τήν πίστη στόν Χριστό καί τή λαχτάρα τῆς λεύτερης πατρίδας. Γνήσιοι ἀπόγονοι τῶν μεγάλων ἡρώων τοῦ ἀδάμαστου ἑλληνικοῦ Γένους.
 Τά εὐλογημένα τους λείψανα μένουν στά «φυλακισμένα μνήματα» ὡς ἱερό σύμβολο νά θυμίζουν στόν κυπριακό ῾Ελληνισμό ἀλλά καί στόν κόσμο ὁλόκληρο πῶς ἔρχεται ἡ ἄνοιξη στούς λαούς, πῶς κατακτιέται ἡ λευτεριά!
 Βασιλείου Π.