|  | Εὐδοξία Αὐγουστίνου Φιλόλογος-Θεολόγος |
|
| | | |
| |
Ὁ Κύριος μαζί σου!
Πολλά καί ποικίλα τά πνευματικά μηνύματα πού μᾶς φέρνει ὁ Μάρτιος. Ἑλκυστικά κι εὐφρόσυνα, ὅπως οἱ ὀμορφιές καί τά μύρα τῆς φυσικῆς ἀνοίξεως, στήν ὁποία μᾶς εἰσάγει. Φῶτα σωστικά κι ἀνέσπερα, πού αὐγάζουν τό πνευματικό στερέωμα καί μᾶς φέγγουν στό δρόμο τῆς σωτηρίας. Κι ἀνάμεσά τους ἥλιος ἄδυτος τό ἄγγελμα πού τ᾿ ἀγγελικά χείλη τοῦ Γαβριήλ μήνυσαν στήν Παρθένο· «Χαῖρε, κεχαριτωμένη, ὁ Κύριος μετά σοῦ!». Αὐτό τό μήνυμα τοῦ οὐρανοῦ πρός τή γῆ μετασχηματίζει καί προβάλλει ὡς δική της ἐμπειρία ἡ γῆ. Εἶναι ἡ μαρτυρία πού καταθέτει τό μαρτύριο τῶν ἁγίων Σαράντα μαρτύρων, οἱ ὁποῖοι κοσμοῦν τό Συναξάρι τῆς ἐνάτης Μαρτίου. Ὄχι ἕνας καί δύο οὔτε δέκα ἀλλά σαράντα νέοι ἄνθρωποι, γενναῖοι στρατιῶτες, περιφρονοῦν τή δόξα αὐτοῦ τοῦ κόσμου, περιγελοῦν τή δύναμή του καί καθιστοῦν ἀτελέσφορη τήν ἀμείλικτη πολεμική του. Στόν ὑπέρτατο πόνο βιώνουν τή χαρά πού ἡ παρουσία τοῦ Χριστοῦ χαρίζει.
| |
| | | |
| | | |
| |
 Ξεκίνησαν 40, σάν στρατιῶτες τοῦ ρωμαϊκοῦ στρατοῦ καί μπῆκαν πάλι 40, ὅπως τό ζήτησαν ἀπό τόν Κύριο, στή στρατιά τῶν ἁγίων τῆς θριαμβεύουσας Ἐκκλησίας. Κάποιος, πού λιποψύχησε καί δραπέτευσε, ἀντικαταστάθηκε ἀπό ἕνα δήμιο πού, ἐμπνευσμένος ἀπό τήν πίστη καί τήν καρτερία τους, ἔτρεξε νά ἑνωθεῖ μέ τή συντροφιά τους. Παραθέτουμε ἀπόσπασμα ἀπό τήν ὁμιλία τοῦ Μ. Βασιλείου εἰς τούς ἁγίους τεσσαράκοντα μάρτυρας, οἱ ὁποῖοι μαρτύρησαν μία κρύα νύχτα τοῦ 320 μ.Χ., στήν παγωμένη λίμνη τῆς Σεβάστειας. Ὅταν ἄκουσαν τό πρόσταγμα –πρόσεξε ἐδῶ τό ἀήττητο φρόνημα τῶν ἀνδρῶν–, μέ χαρά πέταξε ὁ καθένας ἀπό πάνω του καί τόν τελευταῖο χιτώνα καί βάδιζαν στό θάνατο τῆς παγωνιᾶς ἐνθαρρύνοντας ὁ ἕνας τόν ἄλλο, ὅπως ὅταν ἁρπάζουν λάφυρα. Ἄς μή ξεντυθοῦμε, ἔλεγαν, τό ροῦχο ἀλλά τόν παλαιό ἄνθρωπο «τόν φθειρόμενον κατά τάς ἐπιθυμίας τῆς ἀπάτης» (Ἐφ 4,22). Σ’ εὐχαριστοῦμε, Κύριε, γιατί μαζί μέ τό ροῦχο αὐτό ἀποβάλλουμε καί τήν ἁμαρτία. Ἀφοῦ τό ντυθήκαμε ἐξ αἰτίας τοῦ φιδιοῦ, ἄς τό ξεντυθοῦμε γιά τόν Χριστό… "Ἐλπίδα"
| |
| | | |
| | | |
| |
9 ΜΑΡΤΙΟΥ: Ἅγιος Καισάριος
ΦΥΓΑΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ
Μέ θαυμασμό καταγράφει ἡ ἱστορία τό πρωτάθλημα μιᾶς ὁλόκληρης οἰκογένειας στήν ἁγιότητα, καθώς τά παιδιά, δύο ἀγόρια καί ἕνα κορίτσι, ἀγωνίζονται νά ὑπερβοῦν στήν ἀρετή τούς γονεῖς. Ὁ οὐρανός βραβεύει τόν ἀγώνα τους καί ἡ Ἐκκλησία τούς κατατάσσει ὅλους ἀνάμεσα στούς ἁγίους της. Εἶναι Μάρτιος τοῦ 368 μ.Χ. στή Ναζιανζό τῆς Καππαδοκίας καί ἡ ἱερή οἰκογένεια ξεπροβοδᾶ γιά τήν αἰώνια πατρίδα τόν νεότερο βλαστό της. Στέκει σεμνή -καί μέσα στόν πόνο της- ἡ εὐγενής Νόννα, ἡ μάνα πού ἔσπειρε στήν καρδιά του τόν θεῖο σπόρο μέ τό παράδειγμά της τό φωτεινό, τή μυστική της προσευχή καί τίς σοφές της συμβουλές. Πλάι της ἡ κόρη της Γοργονία, μητέρα πέντε παιδιῶν, γνωστή γιά τή φιλανθρωπία της. Ὁ μεγάλος ἀδελφός Γρηγόριος ἀπευθύνει συγκλονιστικό ἐπικήδειο λόγο γιά τόν ἀγαπημένο ἀδελφό. Ποιός δέν γνωρίζει τόν Καισάριο, τόν ζηλωτή ἀγωνιστή τοῦ ἀγαθοῦ;
Ἰχνηλάτης
| |
| | | |
| | | |
| |
-->" Τό μεγαλύτερο κακό καί ἡ θεραπεία του"
Ἀπευθύνω αὐτήν τήν ὥρα σέ ὅλους σας ἕνα ἐρώτημα: Ποιό εἶναι τό πιό μεγάλο κακό πού βασανίζει τόν ἄνθρωπο καί άναστατώνει ὁλόκληρη τήν ἀνθρωπότητα; Θά ἐπιθυμοῦσα ἀκόμα τό ἐρώτημα αὐτό νά φτάσει σέ ὅλους τούς ἀνθρώπους τῆς γῆς. Οἱ ἀπαντήσεις πού περιμένω ν’ ἀκούσω εἶναι διάφορες, ὅπως διάφορες εἶναι καί οἱ αἰτίες τοῦ πόνου τῶν ἀνθρώπων. ..............................................................................................
Στή συνέχεια ἀπευθύνω τό ἴδιο ἐρώτημα στόν οὐρανό, στόν Κύριο καί Θεό μας, νά μᾶς ἐξηγήσει αὐτός πού εἶναι ἡ αἰώνια ἀλήθεια καί τό ἀληθινό φῶς, ποιό εἶναι τό μεγαλύτερο κακό στή ζωή μας. Καί τήν ἀπάντηση μᾶς τή δίνει ὁ Θεός μέ τό λόγο του, μέ τήν ἁγία Γραφή. Καί ἡ ἁγία Γραφή κηρύττει ὅτι ὑπάρχει ἕνα κακό πού εἶναι μεγαλύτερο ἀπό τή φτώχεια, θλιβερότερο ἀπό τήν ἀρρώστια, τραγικότερο ἀπό τόν πόλεμο, φρικτότερο ἀπό τό θάνατο. Καί τό κακό αὐτό εἶναι ἡ ἁμαρτία. Μπά! Ἡ ἁμαρτία τό μεγαλύτερο κακό; ἀποροῦν μερικοί. Στέργιος Ν. Σάκκος
| |
| | | |
|
|