Ἡ γενναιότητα κάνει τή διαφορά

Αὐτές τίς μέρες ἡ σκέψη μας στρέφεται στούς ἀγωνιστές τοῦ ἔπους τῆς ᾿Αλβανίας καί στήν ἡρωική ἀντίστασή τους στίς δυνάμεις τοῦ ῎Αξονα. ᾿Εμεῖς, ἀντί ἄλλου μνημοσύνου, θά παρουσιάσουμε σ᾿ αὐτό τό σύντομο σημείωμα μιά πολύτιμη μαρτυρία πού ἀφορᾶ στόν ἀγώνα τοῦ 1940. Θά δοῦμε τήν ἄποψη πού εἶχε γιά τήν ἀντίσταση τῆς ῾Ελλάδας ὁ πιό διαβόητος πρωταγωνιστής τοῦ δράματος πού λέγεται Β´ παγκόσμιος πόλεμος. ῾Ο λόγος βέβαια γιά τόν ἴδιο τόν Χίτλερ. ῾Η μαρτυρία προέρχεται ἀπό τή Λένι Ρίφενσταλ, γερμανίδα σκηνοθέτιδα τοῦ κινηματογράφου καί εὐνοούμενη τοῦ ναζιστικοῦ καθεστῶτος, τῆς ὁποίας ἡ αὐτοβιογραφία κυκλοφόρησε στήν ἑλληνική γλώσσα πρίν μερικά χρόνια.

Βρισκόμαστε στό ἔτος 1944, λίγους μῆνες πρίν τήν τελική κατάρρευση τοῦ 3ου Ράιχ. ῾Η Ρίφενσταλ, συνοδευόμενη ἀπό τόν ἄντρα της, ἐπισκέπτεται γιά τελευταία φορά τόν Χίτλερ. ῾Ο δικτάτορας τούς ὑποδέχεται μέ πολύ φιλικές διαθέσεις καί, κατά τή συνήθεια πού εἶχε, ἀντί γιά συζήτηση τούς ἀπηύθυνε ἕναν μονόλογο διάρκειας μίας ὥρας περίπου. ᾿Αφοῦ εἶπε πολλά καί διάφορα, ἄρχισε νά μιλάει γιά τήν ᾿Ιταλία. ᾿Αλλά ἄς δώσουμε τό λόγο στή Ρίφενσταλ·

«.... Στό ζήτημα τοῦ Μουσολίνι καί τῆς ᾿Ιταλίας, καταλόγιζε στόν ἑαυτό του (ἐνν. ὁ Χίτλερ) τό ἀσυγχώρητο λάθος νά ἔχει γιά τήν χώρα τήν ἴδια ἐκτίμηση πού εἶχε καί γιά τόν ἀρχηγό της. “῾Ο Ντοῦτσε”, εἶπε ὁ Χίτλερ, “ἀποτελεῖ ἐξαίρεση ᾿Ιταλοῦ. Οἱ ἀρετές του εἶναι πολύ ὑψηλότερες ἀπό αὐτές τῶν συμπατριωτῶν του, οἱ ὁποῖοι δέν ξέρουν νά κερδίζουν κανέναν πόλεμο. ᾿Εκτός ἀπό τούς ὀρεινούς καταδρομεῖς τους, κανένας ἄλλος δέν γνωρίζει νά πολεμάει. Εἶναι ὅπως ὅλοι οἱ Βαλκάνιοι (σημ. ὁ Χίτλερ ἔτρεφε γιά ὅλους τούς Βαλκανικούς λαούς βαθειά καί παθολογική περιφρόνηση), μέ μοναδική ἐξαίρεση τούς γενναίους ῞Ελληνες. ῾Η εἴσοδος τῆς ᾿Ιταλίας στόν πόλεμο ἀποδείχτηκε καταστροφική γιά μᾶς. ῎Αν οἱ ᾿Ιταλοί δέν εἶχαν ἐπιτεθεῖ στήν ῾Ελλάδα καί δέν χρειαζόταν τήν βοήθειά μας, ὁ πόλεμος θά εἶχε πάρει διαφορετική τροπή. Θά εἴχαμε προλάβει νά κατακτήσουμε τό Λένινγκραντ καί τή Μόσχα πρίν μᾶς πιάσει τό ρωσικό ψύχος. Τό μέτωπο στήν ἀνατολική Ρωσία κατέρρευσε ἐπειδή οἱ στρατιῶτες τῆς ᾿Ιταλίας καί τῶν Βαλκανικῶν κρατῶν δέν ἤξεραν νά πολεμήσουν, μέ ἀποτέλεσμα νά πέσει πάνω μας ὅλο τό βάρος τοῦ πολέμου» (Λένι Ρίφενσταλ, ῞Ενας ἄγριος αἰώνας - Αὐτοβιογραφία, ἐκδ. Τερζόπουλος, σελ. 241).

Εἶναι μιά ἔκπληξη νά ἀκούει κανείς τόν ἴδιο τόν Χίτλερ νά μιλάει μέ τέτοια λόγια γιά τούς ῞Ελληνες. Καί βέβαια ὅλα τά παραπάνω ἴσως νά ἦταν ἁπλές ἐκτιμήσεις τοῦ δικτάτορα, πού δέν διακρινόταν ἰδιαίτερα γιά στρατηγική ἰδιοφυΐα. Γεγονός εἶναι, ὡστόσο, πώς ἡ ὀλιγόμηνη ἀντίσταση τῆς ῾Ελλάδας τοῦ εἶχε κάνει μεγάλη ἐντύπωση. Δημοσίως μάλιστα, μέ ὁμιλία του στό Ράιχσταγ στίς 4-5-41 ἀναγνώρισε τή γενναιότητα τῶν ῾Ελλήνων.

῾Η ἀντίστασή τους κόστισε πολύ στόν ῎Αξονα σέ ἔμψυχο ὑλικό, σέ γόητρο καί κυρίως σέ χρόνο, χρόνο πού ἦταν ἀνεκτίμητος ἐν ὄψει τῆς ἐκστρατείας κατά τῆς Ρωσίας. ῾Η λεγόμενη μάχη τῆς ῾Ελλάδας ἀπό ἄποψη διάρκειας ἦταν ἕνα μικρό ἐπεισόδιο τοῦ Β´ παγκοσμίου πολέμου, πού ὅμως ἔπαιξε καθοριστικό ρόλο. ῾Ο γερμανός γίγαντας, στήν κούρσα του γιά τήν κατάκτηση τῆς Εὐρώπης, σκόνταψε δίχως νά τό περιμένει πάνω στή μικρή ῾Ελλάδα. Μέχρι νά ξαναπάρει τό βηματισμό του εἶχε χαθεῖ λίγος ἀλλά πολύτιμος χρόνος.

Χαράλαμπος Μουρατίδης