Ἄγγελοι φωτός ἤ σκότους;
Δέν πρόλαβαν νά βγάλουν τά φτερά ἀπ᾿ τούς ὤμους τους. Δέν πρόλαβαν οὔτε νά ἀποθέσουν τό φωτεινό στεφάνι τους στή φάτνη. Δέν ἄφησαν ἀκόμα τούς λευκούς χιτῶνες τους στά παρασκήνια... Καί ἦρθαν χέρια βέβηλα, φορτωμένα σκοτεινά φτιασίδια, νά παραμορφώσουν τ᾿ ἀγγελούδια μας...
Τά χαρήκαμε στίς χριστουγεννιάτικες παραστάσεις ντυμένα ἀγγέλους φωτεινούς ἤ μάγους ἤ βοσκούς μπροστά στό στάβλο πού γεννήθηκε τό Φῶς! ῞Ομως, τοῦτο δέν τό ἄντεξε οὔτε καί φέτος, ὅπως κάθε χρόνο ἄλλωστε, ὁ σκοτεινός ἐχθρός μας. Καί μέ μιά κίνηση ἀλλάζει τίς βιτρίνες.
Σβήνουν τ᾿ ἀστέρια καί τά χρυσά κεριά. Κι ἀρχίζει ἡ παρέλαση! ῎Οχι ἐκείνη ἡ ἡρωική, ἡ ἐθνική παρέλαση τοῦ ἄλλου μήνα, πού θά μᾶς κάνει νά τά καμαρώσουμε καί πάλι τσολιάδες καί πατριῶτες φλογερούς. ῎Αλλη παρέλαση· μάγισσες, βρυκόλακες, σκελετοί, κουρσάροι, τέρατα κι ἄλλα πολλά τριγύρω.
Οἱ καμπάνες φιμώθηκαν. Τά κάλαντα εἶναι πιά ἕνας μακρινός ἀπόηχος στά χείλη τῶν παιδιῶν. Μήπως ὁ μπουναμάς τους θά δαπανηθεῖ στό ἐνοίκιο μιᾶς στολῆς καρναβαλιοῦ; Μή γένοιτο!
Τώρα θ᾿ ἀρχίσουν νά ἠχοῦν στ᾿ αὐτιά μας ἄλλες νότες, ἄγριες... Τώρα τά παιδιά θά γίνουν ἄγγελοι σκότους...
᾿Αντισταθεῖτε!
῎Αν ὅ,τι ἀπέμεινε ἀγγελικό στόν κόσμο τοῦτο εἶναι τά παιδιά μας, ἄς μήν τό ἀφήσουμε νά πετάξει μακριά...
Αἰκ. Βασιλείου
Δασκάλα