|
|
| | | |
| |
ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ
Φόρεσες τούς κοθόρνους,
κέρδισες ἀναπάντεχα τό νέο σου ὕψος
κι ἀποφασιστικά πῆρες τό ἀνάλογο ὕφος.
Ἄνετα τώρα πιά μπορεῖς ν' ἀσκεῖς
τό ἀρχαῖο ἐπάγγελμα τοῦ ὑποκριτῆ.
Τονώνουν ἄλλωστε τό ἠθικό σου
τά φῶτα τῆς ράμπας κι ἡ ἀπόσταση.
Εἶναι καί τό προσωπεῖο βέβαια
πού σοῦ δίνει ἄλλον ἀέρα.
Καλοβαλμένος ἔτσι στό νέο σου πόστο
μπορεῖς νά παίζεις μιά ζωή τόν ἴδιο ρόλο.
Μιλᾶς λοιπόν ἐλεύθερα, χειρονομεῖς
κι ἀκούραστα ἐπαναλαμβάνεις
τίς ἰδέες πού πολύ φοριοῦνται τελευταῖα.
Ἀνυποψίαστος γιά τήν ἀντιγραφή καί τήν ἀπάτη.
-Ἔλεος, κύριε ἠθοποιέ,
πές κι ἕνα γνήσιο λόγο ἐπιτέλους!
Εἶναι πού ζοῦμε στῆς ἀκρίβειας τόν καιρό:
τό πρόσωπο, σπάνιο εἶδος γιά τήν ἐποχή μας!
Ἰ. Νικολαΐδης
| |
| | | |
|